Η ιστορία της τηγανιτής πατάτας

Η ιστορία του πιο αγαπημένου πιάτου της ζωής μας

Στην ερώτηση “ποιο πιάτο σάς βάζει στον μεγαλύτερο πειρασμό”, οι τηγανητές πατάτες είναι μια από τις πιο δημοφιλείς απαντήσεις -αν όχι η δημοφιλέστερη- για μικρούς και μεγάλους. Είτε κομμένες σε πολύ λεπτά μπαστουνάκια, είτε παραδοσιακές, είτε ροδέλες για τσιπς, το σίγουρο είναι ότι κάθε παραλλαγή τής τηγανητής πατάτας έχει και τους αμέτρητους οπαδούς της. Ποια ήταν όμως ιστορικά η αρχή για αυτό το πιάτο-φαινόμενο;

 

Δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι ποιος φαντάστηκε πρώτος τις πατάτες με αυτό τον τρόπο. Η πιο κοινή άποψη πάντως είναι ότι πρόκειται για επινόηση των Βέλγων. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, στα τέλη του 17ου αιώνα στην κοιλάδα Meuse, στο Βέλγιο, οι κάτοικοι συνήθιζαν να τηγανίζουν μικρά ψάρια για τα γεύματά τους. Όταν όμως τα ποτάμια πάγωναν από το κρύο, δυσκολεύονταν στο ψάρεμα, γι’ αυτό και αντί για τα ψάρια είχαν κάποια στιγμή την ιδέα να κόψουν μεγάλες, λεπτές φέτες πατάτας και να τις τηγανίσουν κατά τον ίδιο τρόπο. Άλλωστε, τα εδάφη του Βελγίου εκείνη την εποχή ανήκαν στους Ισπανούς, οι οποίοι από την περίοδο των ανακαλύψεων είχαν φέρει την πατάτα στην Ευρώπη (αρχές του 16ου αιώνα), άρα και στις περιοχές που ήταν υπό τον έλεγχό τους.

 

Μάλιστα από το Βέλγιο ξεκίνησε και το διεθνές όνομα για τις τηγανητές πατάτες, δηλαδή “French fries”. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, Αμερικάνοι στρατιώτες που βρίσκονταν στην περιοχή του Βελγίου δοκίμασαν για πρώτη φορά αυτό το πιάτο. Καθώς όμως η επίσημη γλώσσα των Βέλγων στρατιωτών ήταν τα γαλλικά, οι Αμερικάνοι έδωσαν στις τηγανητές πατάτες το παρατσούκλι “French”, το οποίο έμεινε μέχρι τις μέρες μας.

 

Απ’ την άλλη, υπάρχουν και κάποιοι που υποστηρίζουν ότι οι Γάλλοι ευθύνονται για την εξέλιξη της πατάτας, συνδυάζοντας τη θεωρία τους με τον Antoine Parmentier. Ο τελευταίος, ενώ υπηρετούσε ως φαρμακοποιός του γαλλικού στρατού στον 7ετή πόλεμο, συνελήφθη από τους Πρώσους. Στη φυλακή της Πρωσίας έμαθε να τρώει πατάτες, τις οποίες στη χώρα του μέχρι τότε χρησιμοποιούσαν μόνο ως ζωοτροφή. Μάλιστα το 1748, το γαλλικό Κοινοβούλιο είχε απαγορεύσει την καλλιέργεια πατάτας, θεωρώντας την υπεύθυνη για διάφορες ασθένειες. Από την επιστροφή του στο Παρίσι και μετά, το 1763, ο Parmentier προσπάθησε να πείσει ότι οι πατάτες μπορούσαν να αποτελέσουν μια εξαιρετική, υγιεινή τροφή, κάτι που τελικά πέτυχε το 1772, όταν η Ιατρική Σχολή του Παρισιού διακήρυξε ότι οι πατάτες ήταν βρώσιμες. Χρειάστηκαν βέβαια αρκετά χρόνια ακόμα μέχρι οι Γάλλοι να δεχτούν την πατάτα στο τραπέζι τους, όμως από το 1795 και έπειτα η δημοτικότητά της εκτινάχτηκε στα ύψη. Είναι χαρακτηριστικό ότι καλλιέργειες πατάτας δημιουργήθηκαν μέχρι και στους βασιλικούς κήπους Tuileries, ενώ οι τηγανητές πατάτες έγιναν τόσο δημοφιλείς -ειδικά στο Παρίσι- που ξεκίνησαν να πωλούνται σε καρότσια στους δρόμους.

 

Τελικά, ίσως δεν έχει σημασία ποιος σκέφτηκε και έκανε πρώτος μόδα τις τηγανητές πατάτες. Μεγαλύτερη σημασία έχει το γεγονός ότι αυτές κατάφεραν μέσα στους αιώνες να αγαπηθούν από πάρα πολλούς ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων και κοινωνικών τάξεων, ώστε σήμερα να αποτελούν ένα από τα πιο ξεχωριστά και απολαυστικά πιάτα στο δικό μας τραπέζι.

 

Μάθετε ακόμα περισσότερα για τις τηγανιτές πατάτες σε όλο τον κόσμο εδώ